Presidenti amerikan Donald Trump njoftoi se është arritur një marrëveshje për fazën e dytë të luftës në Gaza, të cilën e cilësoi ‘hap historik drejt paqes’. Sipas tij, plani përfshin çarmatimin e plotë të Hamasit dhe grupeve të tjera të armatosura, tërheqjen e ushtrisë izraelite, vendosjen e një force ndërkombëtare stabilizuese dhe krijimin e një policie të re palestineze. Një përfaqësues i Hamasit e lidhi çështjen e armëve me tërheqjen izraelite dhe rindërtimin, çka lë hapësirë pasigurie mbi zbatimin.
Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, deklaroi se palët, Izraeli dhe Hamasi, kanë rënë dakord për fazën e dytë të armëpushimit në Rripin e Gazës, duke e paraqitur si një ‘hap historik drejt paqes’.
Shifrat. Plani i njoftuar qëndron mbi disa shtylla kryesore: çarmatimin e plotë të Hamasit dhe të grupeve të tjera të armatosura në Gaza; tërheqjen e forcave izraelite; vendosjen e një Force Ndërkombëtare Stabilizuese; dhe ngritjen e një force të re policore palestineze për sigurinë e territorit.
Kontradikta. Ndërsa Trump flet për një ‘dakordësi’ të arritur, qëndrimi i Hamasit është më i kujdesshëm: një përfaqësues i tij e ka lidhur dorëzimin e armëve me kushte të tjera, konkretisht tërheqjen izraelite dhe procesin e rindërtimit. Kjo distancë mes njoftimit dhe qëndrimit të palës tjetër tregon se ‘marrëveshja’ mund të jetë ende një kuadër negociues, jo një akt i nënshkruar dhe i garantuar.
Përgjegjësia. Garancitë për zbatim, mekanizmi për monitorimin e çarmatimit dhe financimi i rindërtimit mbeten të papërcaktuara publikisht. Pa një mekanizëm të qartë verifikimi dhe pa aktorë ndërkombëtarë me mandat konkret, rreziku i kthimit pas në armiqësi mbetet real.
Pyetja që mbetet. Kush do ta garantojë dhe verifikojë çarmatimin, brenda cilit afat, dhe çfarë ndodh nëse njëra palë tërhiqet? A është kjo një paqe e qëndrueshme, apo një armëpushim i brishtë i shpallur para se detajet vendimtare të jenë rënë dakord?
